Wojciech Bonowicz
Brno
So 16.7. v 19:00
Košice
N 17.7. v 20:30
Ostrava
Pn 18.7. v 19:00
Wroclaw
Wt 19.7. v 19:00
Wojciech Bonowicz – poezja dialogu i półtonu
Poeta, publicysta, dziennikarz. Urodził się w 1967 roku w Oświęcimiu, mieszka w Krakowie. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1996-2000 redaktor miesięcznika „Znak”, współpracownik „Tygodnika Powszechnego”. Jest jednym z recenzentów książek w programie „Czytelnia” emitowanym przez TVP Kultura. Autor siedmiu tomów poetyckich, laureat nagrody głównej w konkursie poetyckim „Nowego Nurtu” (1995), Nagrody im. K. K. Baczyńskiego (1995), Nagrody Literackiej Gdynia za tom Pełne morze (2007). Do Nagrody Literackiej Nike nominowano jego biografię księdza Tischnera (2001) oraz tom Pełne morze (2006). Jego najnowszy tom Polskie znaki (2010) był nominowany do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius.
Bonowicz tworzy poezję dialogu i półtonu. Nie bawi się poezją, nie bawi się też w poezję. Co więcej, jego wiersze nie zamierzają uwodzić czytelnika – próbują z nim rozmawiać. To rzadkość w poezji współczesnej.(Katarzyna Zdanowicz-Cyganiak)
Quo vadis według Wojciecha Bonowicza
Dokąd idziemy? A może należałoby zapytać: dokąd na razie doszliśmy?
Takie pytania nie skłaniają do żartów. Takie pytania smucą biedną głowę. Biedna głowa rozgląda się i widzi, gdzie jest. I zaraz myśli o tym, gdzie – ho, ho! – mogłaby być.
Smutek to być w dwóch miejscach jednocześnie i wiedzieć, że tylko jedno jest prawdziwe.
Pewnego razu jeden z chrześcijańskich pustelników, żyjących w III wieku w Egipcie, zapytał swego brata: „Jak idzie?” Ten odpowiedział: „Straciłem dzień, ojcze!” A na to starzec: „Ja nawet jeśli stracę dzień, też składam dzięki”.